RobertLindeboom

Auteur: Robert Lindeboom

  • Fototips (voor de vakantie)

    Fototips (voor de vakantie)

    Er zijn genoeg top-10-fotografietips voor beginners te vinden en het is goed om je aan een aantal basisregels te houden. Daarom hier een opsomming van de belangrijkste, zodat je thuiskomt met vakantiefoto’s die iedereen graag bekijkt. Jijzelf vindt een foto waarschijnlijk al snel leuk, omdat die foto je herinnert aan een situatie waar je zelf bij was. Niet-reisgenoten kennen dat sfeertje niet en moeten het doen met het vastgelegde beeld. Je hoeft hiervoor niet alles te weten over de techniek en het kan met elke camera. Belangrijker is de fotograaf. Hier volgen wat tips voor goede foto’s.

    Compositie

    De regel van derden – bron: Wikipedia

    Er zijn een paar hele simpele maar belangrijke regels die over het algemeen voor mooie composities zorgen. Eén daarvan is de regel van derden. Kijk naar het plaatje hiernaast en je ziet wat het inhoudt. Het is de bedoeling dat je het scherm van je camera als het ware in drie vlakken horizontaal en in drie vlakken verticaal verdeelt. Belangrijke delen van je foto plaats je vervolgens op één van de lijnen. In het voorbeeld hiernaast zie je dat de horizon op één van de lijnen is geplaatst en dat het onderwerp van de foto (de boom) ook op één van de lijnen staat. Ook als je onderwerp een persoon is, is het vaak mooier om deze op 1/3 van de linker- of rechterkant van het scherm te plaatsen. Uiteraard zijn hierop uitzonderingen, bijvoorbeeld als je een groep wilt fotograferen; als je deze groep op eenderde van de zijkant plaatst, is er een groot deel van de foto ‘leeg’. Je kiest zelf de lijn waar je de genoemde kenmerken plaatst. Is de lucht erg mooi, dan plaats je de horizon op de onderste lijn. Is daarentegen het landschap of de zee mooier dan de lucht, dan plaats je de horizon op de bovenste lijn. Kijkt een persoon of dier niet rechtstreeks naar de camera, maar naar links (zie foto onder), plaats deze dan op de rechter lijn. Zo geef je de kijker het idee dat hij/zij met het onderwerp meekijkt.

    [box type=”info”]Tips
    – Deze regel van derden wordt vaak ook wel ‘gulden snede’ genoemd.
    – Op veel camera’s kan je via het menu een raster inschakelen die het scherm voor je opdeelt. Maak hier gebruik van, tot je er zelf op let.
    – Waar je de horizon ook plaatst, zorg ervoor dat deze recht staat. Dit is naderhand wel te corrigeren, maar kost meer tijd dan wanneer je er gelijk aan denkt. Niets is zo vervelend als een scheve horizon.[/box]

    Personen

    Op veel foto’s zijn personen het onderwerp. Vaak zie je foto’s waarop personen voor een toeristische attractie staan. Een enorme kerk of een mooi landschap met een klein mensje ervoor. Er zijn nu dus eigenlijk twee ‘hoofdonderwerpen’ in de foto. Maak liever één foto van de kerk en een andere foto waarop de persoon wat meer het beeld vult en slechts een deel van de kerk op de achtergrond te zien is. De persoon valt door het grootteverschil namelijk vaak weg bij het grote bouwwerk. Anders gezegd: zorg ervoor dat je één hoofdonderwerp hebt en plaats dit hoofdonderwerp correct in beeld (zie ‘regel van derden’). Zo’n onderwerp is dan een kerk OF een landschap OF een persoon. Afhankelijk van het onderwerp houd je ook je camera horizontaal (landschap) of verticaal (Eiffeltoren).

    Bron: http://www.sxc.hu/photo/1357713
    Laat wat ruimte over zodat je met het onderwerp ‘mee kunt kijken’.

    Uiteraard hoeft de persoon er niet altijd in z’n geheel van top tot teen op. Neem juist ook eens close-ups van hoofd en torso.

    Bij foto’s van kinderen, verlaag je de camera ook tot de hoogte van de kinderen (ga op je hurken). Dat is stukken mooier dan foto’s die van bovenaf zijn gemaakt (waarbij de kinderen ook nog eens omhoog moeten kijken naar de camera), doordat het kind wat groter lijkt en je ook nog wat van de achtergrond ziet. Wil je een kind extra groot laten lijken, dan kan je bijvoorbeeld op je buik gaan liggen en vanaf daar de foto maken.

    Omgeving

    Let op de achtergrond. Deze moet natuurlijk niet meer aandacht trekken dan het onderwerp. Dit geldt uiteraard ook voor de voorgrond. Probeer hinderlijke lantaarnpalen of boomtakken uit beeld te laten. Het ziet er bijvoorbeeld vreemd uit als je ineens een boomtak in het beeld ziet zonder dat je van die boom de stam ziet.

    Maak je een foto van de omgeving, bijvoorbeeld een stad of een berglandschap, doe dit dan bij voorkeur ’s morgens vroeg of ’s avonds voor zonsondergang. De kleuren zijn dan het allermooist.

    Wees kritisch!

    [box type=”alert”]Wees kritisch!
    Tegenwoordig kan je duizenden foto’s maken zonder dat het je veel geld kost omdat je ze af moet drukken. Zoek op de computer het liefst de allerbeste foto’s uit en blijf kritisch, ook bij het fotograferen. Liever één goede foto dan 10 minder goede.[/box]

    Scherpte

    Zorg er bij de selectie van foto’s (om af te drukken) in ieder geval voor dat je onderwerp scherp is en let hier op bij het fotograferen. Gaat het om personen, stel dan scherp op de ogen of laat de camera dit via gezichtsherkenning doen. De meeste camera’s kiezen zelf waarop ze scherpstellen. Dit wordt weergegeven via rechthoekjes of stipjes in het scherm zodra je de ontspanknop (de knop die je indrukt om een foto te maken) half indrukt. Controleer of de camera de juiste scherpstelpunten heeft gekozen. Als dit zo is, blijf je de ontspanknop half ingedrukt houden en kan je eventueel de camera nog wat draaien. De rechthoekjes blijven op dezelfde plek in het scherm staan (en blijven dus niet op het onderwerp) maar de camera stelt niet opnieuw scherp. Het onderwerp blijft dus scherp. Dit scherpstellen en daarna nog bewegen kan handig zijn als je de horizon of het onderwerp nog op de juiste plek in je beeld wilt zetten (zie boven).

    [box type=”tick”]Nog een paar ‘scherpe’ tips:
    – Zorg ervoor dat je stevig staat en de camera stil houdt. Leun desnoods tegen een muur of laat je handen/camera rusten op een muurtje.
    – Zorg voor voldoende licht. Vooral ’s avonds is er een grotere kans dat foto’s ‘bewogen’ zijn. Flitsen is dan noodzakelijk.[/box]

    Flitsen, ook overdag

    Ingebouwde flitsers maken foto’s niet altijd mooier, zeker niet als het leidt tot spierwitte gezichten. Is flitsen toch nodig, probeer dan wat verder van het onderwerp te gaan staan en desnoods met de camera in te zoomen. Het flitslicht zal dan wat in sterkte afnemen. Kijk ook of je camera een functie heeft voor fotograferen bij weinig licht of tegenlicht. De camera probeert dan vaak de spierwitte gezichten te voorkomen.

    Flitsen is niet alleen iets voor als het donker is. Ook overdag, zelfs met felle zon, kan de flitser erg handig zijn. Bijvoorbeeld als de zon zorgt voor lelijke schaduwen in het gezicht (onder de ogen of schaduw van iemands neus). Dit gebeurt vaak als het onderwerp de zon van opzij of van achteren heeft. In zulke gevallen is de tip: fotografeer tegen de zon in (degene die gefotografeerd wordt staat dan met de rug naar de zon) en gebruik de ‘invulflits’. Voordelen: je model hoeft niet met de ogen te knijpen tegen het felle zonlicht, er is geen schaduw in het gezicht (door de flits) en alles is ongeveer gelijk belicht.

    Bron: asiso.nl
    Links zonder flits, rechts met invulflits.

    Ken je camera

    Dit lijkt een heel vanzelfsprekende tip, maar zorg ervoor dat je je camera voor je reis goed kent. Oefen binnen en buiten je huis en lees de handleiding door. Camera’s hebben meerdere voorkeursstanden en het is jammer als je daarvan alleen de volledig automatische stand gebruikt. Handleidingen geven hierover vaak goede tips.

    Op veel camera’s zit ook een stand om in zwart-wit of sepia te fotograferen. Deze zou ik dan weer niet gebruiken. Wil je een foto toch in zwart-wit, dan kan dat naderhand op de computer in een paar klikken. Zo heb je altijd nog de keuze: kleur of zwart-wit. Als je de camera de foto in zwart-wit laat maken, krijg je de kleuren nooit terug!

    Tot slot

    Kijk ook eens op internet op fotowebsites voor mooie voorbeelden en probeer, met bovenstaande regels, na te gaan waarom je ze mooi vindt.

    Heb je vragen naar aanleiding van bovenstaande? Of mis je nog belangrijke informatie over dit onderwerp? Of heb je een foto gemaakt en ben je benieuwd of die beter kan? Reageren kan hieronder! Als je een foto wilt bijvoegen, dan kan je die uploaden bij bijvoorbeeld Imageshack.us.

  • Hoe werkt 3D in films?

    Voor de cursus ‘Wetenschap in Beeld’ hebben we de opdracht gekregen een wetenschaps expositie en exhibit te organiseren. In dit bericht meer informatie over de exhibit van Joost Timmerman en mij en een filmpje waarin alles ook wordt uitgelegd.

    Webcams
    Het hoofdonderwerp van onze exhibit was een interactieve opstelling met twee normale 2D-webcams, beschikbaar gesteld door Logitech¹. Deze beide webcams waren als het ware de beide ogen van mensen. Mensen zien immers diepte (3D) doordat ze twee ogen hebben en met elk oog een net iets ander beeld van de wereld zien. Hun hersenen maken daar een 3D-beeld van.

    Experimentje: sluit één oog en probeer zo snel mogelijk met het topje van je ene wijsvinger het topje van de andere wijsvinger aan te raken. Doe dit hierna nog eens met beide ogen open. Doordat je met maar één oog geen diepte ziet, is het dan veel lastiger.

    Elke webcam kreeg van het computerprogramma Stereo Movie Player een eigen kleurenfilter. De ene webcam kreeg een rood filter en de andere een cyaan filter. De beelden werden met behulp van een beamer ‘door elkaar’ geprojecteerd. Door middel van een 3D-kleurenbrilletje konden de juiste beelden via de ogen weer los van elkaar worden doorgegeven aan de hersenen en kon er diepte worden gezien in het beeld.

    Vraag: waarom cyaan en rood en niet rood en geel?²

    Het rode glas laat alleen rood door. In wit licht zitten alle kleuren, dus ook rood. Als er geen rood in het beeld aanwezig is, zoals bijvoorbeeld bij cyaan, dan zal dat beeld er zwart/grijs uitzien. Doordat je hersenen weten welke kleuren een beeld normaalgesproken heeft, zullen ze de kleuren zelf weer goed invullen.

    Deze regel kan alleen worden gezien door het rode (linker) brilglas.
    Deze regel kan alleen worden gezien door het cyaankleurige (rechter) brilglas.

    Andere brillen
    Naast de bovengenoemde techniek, zijn er ook nog andere mogelijkheden om beelden gescheiden naar de ogen aan te leveren. Deze zijn hieronder weergegeven en worden straks ook in het filmpje uitgelegd. De eerste twee technieken worden ook gebruikt in bioscopen. De eerste techniek werkt door middel van polaroidfilters. Lichtdeeltjes trillen in allerlei richtingen. Met een polaroidfilter kan je lichtdeeltjes in één richting laten trillen, dus of horizontaal of verticaal. Een verticaal trillend deeltje kan daarna niet door een horizontaal polaroidfilter.

    Vraag: Als je een verticaal filter op een horizontaal filter legt, kan je er dan doorheen kijken? En horizontaal op horizontaal?³

    De volgende techniek maakt gebruik van sluiterbrilletjes. Hiervan knipperen de beide glazen heel snel, om en om, open en dicht. Met het blote oog zie je dit niet eens. Ook het beeld op het scherm wisselt even snel tussen het linker- en het rechterbeeld. Hierdoor krijgen je beide ogen een eigen beeld binnen. Je hersenen zien hier ook weer diepte in.

    3D-techniek zonder bril
    Er zijn sinds kort ook 3D-schermen te koop waarvoor geen speciale bril nodig is. Ook heeft een spelcomputer van Nintendo zo’n 3D-scherm. Voor deze schermen zit een soort tralietje waardoor elk oog naar een net iets andere beeldpuntje kijkt.

    Je kan de beelden voor het linker- en het rechteroog ook snel na elkaar weergeven. Hierdoor krijg je ook een beter gevoel van de diepte. Klik maar eens op één van de volgende foto’s om ze te laten bewegen.

    Doe het zelf
    РJe kan ook het ̩̩n en ander simpel thuis uitvoeren. Heb je bijvoorbeeld twee (gelijke) webcams? Probeer jezelf dan ook eens in 3D weer te geven. Een uitleg hierover vind je in dit (maffe) filmpje. Er zijn trouwens ook al kant-en-klare 3D-webcams te koop.

    – Je kan ook zelf een 3D-foto maken. Als je een digitale fotocamera (bijvoorbeeld die van je mobiel) hebt, heb je verder niets nodig: het bewerken kan gewoon online.

    – Ken je deze nog van vroeger?

    – In de CAVE op het Zerniketerrein in Groningen maken ze gebruik van sluiterglazen. Ze hebben daar het grootste scherm dat je met meerdere aanrakingen tegelijk kunt besturen.

    – Meer informatie over Anaglyphen, Stereocamera’s, Stereoscopie of Polarisatiefilters? Op Wikipedia wordt veel uitgelegd. Ook bestaat er een pagina (in het Engels en wellicht wat ingewikkeld) waarop verschillende anaglyph-methodes worden uitgelegd. Anaglyph heeft namelijk als nadeel dat er kleuren verloren gaan door de filters. Door de verschillende methodes, kan hier slim mee omgegaan worden.

    Voetnoten
    ¹Deze webcams hebben wij voor deze expositie gekregen van Logitech. Onze dank voor deze geweldig goede webcams!

    ²Hint:

    ³Het beeld zal donker zijn als je een verticaal op een horizontaal filter legt. Je kan er dan niet doorheen kijken. Een horizontaal op een horizontaal of een verticaal op een verticaal filter laat wel licht door. Op onze exhibit was dit te testen door twee van deze brilletjes op elkaar te leggen. Zie ook ons filmpje voor dit verschijnsel.


    Eindvraag
    Dit lijkt misschien een gekke vraag, maar het heeft toch met het bovenstaande artikel te maken: Waarom ‘headbangen’ duiven als ze lopen? Denk er maar eens goed over na en kijk daarna hier of je het goed hebt.

  • Tekstbestanden splitsen

    (English below.)

    Ik was op zoek naar een programmaatje dat txt-bestanden kan splitsen op gewenste plekken. Het volgende moet bijvoorbeeld worden gesplitst bij het woord CHECKPOINT:

    -84.27,86.14,429.25,11350.17
    -84.27,86.14,429.25,11350.19
    CHECKPOINT
    CHECKPOINT
    -84.27,86.29,429.22,11350.20
    -84.47,86.22,428.85,11350.22
    CHECKPOINT
    CHECKPOINT
    -84.47,86.22,428.85,11350.23
    ...

    en zal 3 bestanden moeten opleveren met de verschillende getallenreeksen en niet de woorden CHECKPOINT.

    Bij mijn zoektocht vond ik echter alleen maar programma’s die tekstbestanden op grootte kunnen splitsen, dus heb ik zelf een programmaatje bedacht. Voor iedereen die hetzelfde zoekt maar niet kan vinden, hier een mogelijke oplossing (eerst in pseudocode):

    % variabelen initialiseren:
    NUMMER=1 % regelnummer
    XX=0 % achtervoegsel voor nieuwe bestanden, bv. bestand1.txt

    while(NUMMER < length(bron.txt)) % zolang er regels zijn if(length(regel(NUMMER)) < 11) % als de huidige regel korter is dan 11 tekens (bv. het woord 'checkpoint') check=1 % deze variabele geeft aan dat je bij een checkpoint bent else % als de regel langer is dan 10 tekens if(check=1) % en de vorige regel was een checkpoint en de huidige niet XX++ % bestandsnummer ophogen check=0 % je bent niet bij een checkpoint end ... % voeg nu de huidige regel toe aan bronXX.txt (als nieuwe regel zonder anderen te overschrijven. XX is een getal in de bestandsnaam) end NUMMER++ % ga naar volgende regel end

    In C-sharp (C#) ziet dit programma er als volgt uit (alleen nog even wijzigen dat hij vraagt om de bestandsnaam, in plaats van om standaard output.txt te gebruiken):

    using System;
    using System.Collections.Generic;
    using System.Text;
    using System.IO;
    using System.Text.RegularExpressions;

    namespace ConsoleApplication1 {
    class Program {
    static void Main(string[] args) {
    bool isNewFile = true;
    bool isFileClosed = true;
    int fileNum = 0;
    string outputFileName = String.Concat("C:\\output", fileNum, ".txt");
    StreamWriter SW = null; // new StreamWriter(outputFileName);
    string w;
    string line = "";
    using (StreamReader sr = new StreamReader("C:\\output.txt")) {
    while ((line = sr.ReadLine()) != null) {
    w = line.Substring(0,10);// (sentence, @"\W");
    if (w != "CHECKPOINT") {
    if (isNewFile) {
    outputFileName = String.Concat("C:\\output", fileNum, ".txt");
    fileNum++;
    SW = new StreamWriter(outputFileName);
    isNewFile = false;
    isFileClosed = false;
    }
    SW.WriteLine(line);
    } else {
    isNewFile = true;
    if (!isFileClosed) {
    SW.Close();
    isFileClosed = true;
    }
    }
    }
    }
    }
    }
    }
    (Om C# uit te kunnen voeren, heb je Visual Studio nodig.)

    For English readers
    I was looking for a program that is able to split up txt-files at given lines (e.g. lines that start with CHECKPOINT or lines that have less than say 11 characters). The only programs I could find where programs that could split txt files by filesize, so I thought of this new program in pseudocode:

    % variables:
    NUMBER=1 % line number
    XX=0 % new files get this number, e.g. file1.txt

    while(NUMBER < length(source.txt)) if(length(line(NUMBER)) < 11) check=1 else if(check=1) % the previous line was short and the current line is not XX++ check=0 end add a new line to sourceXX.txt (new line without overwriting others. XX is again a number) end NUMBER++ % go to next line

    This code is translated in C# above.